Barszcz Sosnowskiego w Kowarach znowu niebezpieczny. Jak informuje Magdalena Kwiatkowska, specjalistka ds. ochrony środowiska w kowarskim magistracie - problem z tą rośliną na terenie Kowar jest znany i Miasto w tej kwestii działa, wycinając ją raz w roku na swoim terenie.
Spis treści1. Co to jest barszcz Sosnowskiego?2. Gdzie występuje barszcz Sosnowskiego?3. Jak wygląda barszcz Sosnowskiego?4. Co robić w razie kontaktu z barszczem Sosnowskiego?Media ostrzegają: uwaga na barszcz Sosnowskiego! Nie trzeba dotknąć tej toksycznej rośliny, aby zrobić sobie krzywdę. Wystarczy stać przez chwilę obok, aby odczuć jej toksyczne działanie. Dzieje się to często nieświadomie, bo niewiele osób wie, jak wygląda barszcz Sosnowskiego – groźny chwast rosnący na łąkach, przy brzegach rzek, w lasach na terenie całej Polski. Co to jest barszcz Sosnowskiego?Barszcz Sosnowskiego przypomina koper, ale w przeciwieństwie do niego jest niebezpieczny dla zdrowia. Ze względu na wysoką toksyczność został zaliczony do najgroźniejszych roślin inwazyjnych w Polsce, a ponieważ historia rozpowszechniania barszu we wschodniej Europie wywodzi się z ZSRR, roślina zyskała miano „zemsta Stalina”Barszcz swą nazwę zawdzięcza rosyjskiemu botanikowi, Dymitrowi Iwanowiczowi Sosnowskiemu, który badał florę Kaukazu. W latach 70. XX wieku dokładniej opisano tę roślinę. Okazało się, że zawiera mnóstwo substancji odżywczych, głównie białka i węglowodanów, więc doskonale nadaje się do uprawy. Tym bardziej, że rośnie szybko, daje obfite plony i nie zachwaszcza się. Karmione barszczem Sosnowskiego krowy dawały tłuste mleko i dobrej jakości mięso, w których mocno dawał się wyczuć zapach kumaryny. Barszcz Sosnowskiego jest bardzo niebezpieczną rośliną dla ludzi i zwierząt z powodu obecności dość dużego stężenia substancji kumarynowych – furanokumaryn – zlokalizowanych w łodydze, kwiatach, liściach, soku roślinnych, a także we włoskach wydzielniczych pokrywających roślinę. W połączeniu z promieniowaniem słonecznym, furanokumaryny wykazują silne właściwości fototoksyczne, prowadzące do oparzeń II i III stopnia. Co istotne, fototoksyczność barszczu nasila się przy wzmożonej wilgotności powietrza, podczas kwitnienia rośliny (czerwiec-sierpień), a także pod wpływem wysokiej temperatury. Dodatkowo wysoka temperatura sprzyja wydzielaniu lotnych olejków eterycznych, których wdychanie podrażnia drogi oddechowe, wywołuje nudności, wymioty, bóle głowy, dlatego niewskazane jest nawet przebywanie w pobliżu barszczu Sosnowskiego – wyjaśnia farmaceutka, Marta Budzyńska. Barszcz Sosnowskiego – objawy:oparzenia II i III stopnia,podrażnienie układu oddechowego,zapalenie spojówek,bóle głowy, nudności i początku podkreślano, aby w kontakcie z barszczem Sosnowskiego stosować odzież ochronną i zachować ostrożność, ze względu na przebarwienia skóry i oparzenia. Niestety ostrzeżenia zostały zbagatelizowane. Uprawę barszczu Sosnowskiego rozpowszechniono w całym ZSRR i mimo tego, że w końcu zdecydowano o jej likwidacji, nie udało się całkowicie wyplewić żrącego chwastu. Dziś barszcz Sosnowskiego występuje punktowo na terytorium całej Polski i chociaż podejmowane są próby jego zwalczania, co roku wywołuje szkody, zwłaszcza podczas także: Wakacyjna apteczka dla dziecka – co powinno się w niej znaleźć?Gdzie występuje barszcz Sosnowskiego?Barszcz Sosnowskiego występuje punktowo w całym kraju. Najaktywniej i najliczniej rozprzestrzenia się na południu, ale na tę toksyczną roślinę można natknąć się dosłownie wszędzie. Porasta łąki i pola uprawne. Rozrasta się przy drogach i wzdłuż brzegów jezior, rzek i potoków. Barszcz Sosnowskiego może pojawić się nawet w parku lub przydomowym ogródku. Wystarczy chwila w pobliżu barszczu, aby nabawić się bólu głowy, zapalenia spojówek lub podrażnienia dróg oddechowych. Dotknięcie barszczu grozi natomiast poparzeniem skóry. Jak wygląda barszcz Sosnowskiego?Barszcz Sosnowskiego to największa w Polsce roślina zielna. Pnie się na wysokość 2-5 metrów. Ma wielkie liście pokryte charakterystycznymi włoskami. To one wytwarzają niebezpieczne związki toksyczne! Kwiatostan barszczu wygląda bardzo dekoracyjnie – białe, wielkopromieniowe, wypukłe baldachy łatwo pomylić z koprem ozdobnym, którego drobne kwiatki również tworzą baldachy. Taki błąd może przynieść dramatyczne skutki. Aby ich uniknąć, trzeba wiedzieć, jak wygląda barszcz Sosnowskiego i jak reagować w razie kontaktu z tą żrącą rośliną. Co robić w razie kontaktu z barszczem Sosnowskiego?W razie kontaktu z barszczem Sosnowskiego, jak najszybciej przemyjmy skórę wodą z mydłem. Zadbajmy też o ochronę oparzonego obszaru skóry przed działaniem promieni słonecznych, przez co najmniej dwa dni od momentu kontaktu. Dzięki temu zmniejszymy ryzyko zaostrzenia stanu zapalnego i powstania mało estetycznych blizn – tłumaczy po kontakcie z barszczem Sosnowskiego zwykle pojawiają się z opóźnieniem, dlatego kluczowa jest samoobserwacja. W przeciągu 24-48 godzin skóra w miejscu kontaktu z toksyną zaczyna się coraz bardziej zaczerwieniać. Pojawia się pęcherz z płynem surowiczym, owrzodzenia, niekiedy głębokie rany. W wyniku kontaktu z barszczem Sosnowskiego często dochodzi do oparzeń. Co robić w takiej sytuacji?W żadnym wypadku nie sięgajmy po lód ani mrożone produkty, które mogą wywołać odmrożenia. Skórę schładzamy czystą, letnią wodą. To przynosi ulgę w bólu, pozwala zminimalizować rozległość oparzenia i ryzyko powstania blizn. Po 15 minutach zabezpieczamy skórę jałową gazą lub na przykład opatrunkiem z jonami srebra. Jeśli dojdzie do zaostrzenia objawów oparzenia lub oparzenie objęło dość duży obszar skóry, należy jak najszybciej udać się do lekarza pierwszego kontaktu, ze względu na ryzyko wystąpienia zmian martwiczych, a nawet wstrząsu anafilaktycznego – tłumaczy co zrobić, gdy barszcz Sosnowskiego wywoła obrażenia dróg oddechowych, pokarmowych lub narządu wzroku? Przy podrażnieniu dróg oddechowych ważne, aby jak najszybciej odizolować się od czynnika drażniącego, wyjść na świeże powietrze, zmienić odzież, na której mogą znajdować się substancje toksyczne. Jeśli objawy są nasilone, pojawia się duszność, należy pilnie wezwać pogotowie ratunkowe. W przypadku podrażnienia oczu, przemywamy je czystą wodą. Pomocne jest też płukanie oczu roztworem soli Sosnowskiego to agresywna roślina parząca, z którą lepiej nie mieć kontaktu. Jest groźna szczególnie dla dzieci, zwłaszcza o jasnej karnacji. Może powodować bolesne oparzenia, podrażnienia oczu, dolegliwości żołądkowe, ból gardła i szereg innych konsekwencji zdrowotnych. Rany i owrzodzenia powstałe po kontakcie z tą rośliną goją się długo, pozostawiając trwałe blizny. Skażona skóra nawet mimo leczenia przez lata pozostaje nadwrażliwa na działanie promieni UV. Uważa się także, że furokumaryny mogą działać kancerogennie i przyczyniać się do rozwoju choroby barszcz Sosnowskiego trzeba naprawdę bardzo uważać. Wybierając się na wakacje, warto zapytać miejscowych o siedliska groźnego chwastu. Można też sprawdzić mapę występowania barszczu w bazie online. A jeśli przypadkiem się na niego natkniemy, zgłośmy to straży miejskiej, policji lub w serwisie zainteresować Cię także: Zatrucie pokarmowe u dzieci – co robić, gdy coś zaszkodzi?BARSZCZ SOSNOWSKIEGO – Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Rykach – Portal (UWAGA! Film ma charakter żartobliwy! Żadnych nasion nie siejemy, roślin nie hodujemy a te widoczne na filmie zostały bezpowrotnie unicestwione! UWAGA! Obcowa Niedziela, 24 lipca (12:59) Z roku na rok rośnie liczba ognisk barszczu Sosnowskiego. Nasiona tej rośliny są bardzo łatwo przenoszone przez człowieka, dlatego gatunek ten wyraźnie się rozprzestrzenia - wskazuje dr Janusz Mazurek z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Barszcz Sosnowskiego to jedna z najbardziej toksycznych roślin w Polsce. Zetknięcie z nią jest szczególnie niebezpieczne w upalne dni. W jej soku i olejkach eterycznych występują substancje toksyczne, które pod wpływem działania promieni UVA i UVB wiążą się ze skórą, powodując oparzenia II i III stopnia. Dodatkowo może powodować podrażnienia górnych dróg oddechowych, nudności, wymioty, bóle głowy oraz zapalenie spojówek. Barszcz Sosnowskiego można spotkać w wielu miejscach - na łąkach, polach, przy drogach, a także w ogrodach, parkach czy lasach. Ta roślina pojawia się też na brzegach rzek, jezior i potoków. Często mylony jest on z koprem lub arcydzięglem. Roślina charakteryzuje się baldaszkowatymi kwiatostanami koloru białego oraz wielkimi liśćmi. Osiąga wysokość do 4 m, a łodyga ma około 10 cm średnicy. Na łodygach i liściach barszczu Sosnowskiego znajdują się charakterystyczne włoski, które produkują toksyczną substancję. W przypadku natknięcia się na barszcz Sosnowskiego należy zachować ostrożność. Najlepiej nie zbliżać się do niego i nie dotykać go. Jeżeli jednak doszło do kontaktu z rośliną, trzeba niezwłocznie i dokładnie obmyć skórę wodą z mydłem i unikać ekspozycji podrażnionych miejsc na światło słoneczne, przynajmniej przez 48 godzin. Promieniowanie ultrafioletowe zwiększa stan zapalny i ryzyko powstania blizn. Osoby, które zauważyły barszcz Sosnowskiego, powinny zgłosić to, dzwoniąc na numer alarmowy straży miejskiej bądź gminnej. Na internetowej mapie występowania barszczu Sosnowskiego pojawiają się w całej Polsce nowe siedliska tej groźnej rośliny. Są one na bieżąco zaznaczane na portalu Z mapy wynika, że obecnie najwięcej ognisk barszczu Sosnowskiego jest w Małopolsce. W rozmowie z PAP dr Janusz Mazurek z Katedry Ogrodnictwa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu zwrócił uwagę, że zagrożenie barszczem Sosnowskiego z roku na rok rośnie, ponieważ gatunek ten wyraźnie się jest specyfika tego gatunku, że jest on silnie konkurencyjny. Przez to, że ma bardzo duże liście, powoduje zacienienie podłoża i w konsekwencji uzyskuje przewagę w swoim środowisku kosztem innych roślin - wyjaśnił. Wskazał przy tym, że jego przemieszczanie w danej lokalizacji jest niewielkie (przyjmuje się, że jest to ok. 10 metrów rocznie), co wynika z ograniczonej możliwości rozprzestrzeniania się nasion. Z drugiej jednak strony - jak podkreślił - roślina ta tworzy coraz liczniejsze ogniska, ponieważ jej nasiona bardzo łatwo są przenoszone przez człowieka, na oponach samochodów, czy Sosnowskiego bardzo często występuje też w pobliżu rzek i innych cieków wodnych, ponieważ jego nasiona w bierny sposób mogą być rozprowadzone wraz ze strumieniami. Problem związany z występowaniem barszczu Sosnowskiego dotyczy obecnie całej Polski. Trafił on do Polski pod koniec lat 50. XX wieku ze Związku Radzieckiego jako roślina pastewna, przeznaczona na pasze, którą masowo wprowadzano do uprawy w tego co mi wiadomo, pierwsze próby z uprawą tego gatunku były przeprowadzane właśnie na terenie Wrocławia przez Ogród Roślin Leczniczych Uniwersytetu Medycznego w 1957 roku. Przyjmuje się z dużym prawdopodobieństwem, że takie były początki. (...) Zaczęto propagować uprawę tego gatunku i dopiero z czasem okazało się, że ma właściwości silnie parzące - tłumaczył. Z tego względu zrezygnowano z jego uprawy, jednak w sposób niekontrolowany zaczął się on rozprzestrzeniać. Ekspert wskazał, że nie ma jednego właściwego sposobu walki z tą rośliną. Cały problem z występowaniem i z rozprzestrzenianiem się barszczu Sosnowskiego polega na tym, że początkowo jego poszczególne lokalizacje nie są dostrzegane. W momencie, kiedy roślina się już rozrośnie i zaczyna stwarzać problem, to automatycznie w danym siedlisku pojawia się bardzo duży bank nasion - co roku kwitnie zaledwie ok. 10 proc. roślin, jest to wystarczające, żeby wydały bardzo dużo nasion, które spadają do gleby. Nawet jeżeli w danym roku wytnie się te rośliny, które kwitły to i tak w roku następnym w wyniku kiełkowania będą pojawiały się kolejne. Takie jest przystosowanie się tego gatunku do ekspansji na nowe siedliska - tłumaczył. Dlatego - jak mówił - ważne jest regularne koszenie, nawet kilka razy w roku. Jednak to nie wystarczy. Dość dobrze sprawdziły się środki chemiczne, ale możliwość ich masowego stosowania jest bardzo ograniczona, szczególnie jeśli mówimy o klasycznym opryskiwaniu danej powierzchni, bo część tych środków dostaje się do gleby i dochodzi do jej skażenia. W związku z tym wprowadzono metodę, w której specjalnymi urządzeniami wstrzykuje się środki chemiczne bezpośrednio w szyjkę korzeniową. Jest to dość efektywne, tylko że uciążliwe, bo trzeba indywidualnie do każdej rośliny podejść i takie wprowadzenie zastosować - mówił dr Mazurek. Inny sposób polega na okrywaniu roślin czarną włókniną w ich początkowej fazie rozwoju. Wówczas zostają one pozbawione dostępu do światła i giną. Funkcjonuje też sposób, aby ścinać kwiatostany, jednak trzeba to zrobić w odpowiednim momencie, czyli wtedy, kiedy są już zawiązki nasion, ale nie spadały one jeszcze do gleby - dodał. Jak podkreślił, aby w efektywny sposób wyeliminować problem ważne jest stosowanie kilku metod jednocześnie. Dlatego tak dużą uwagę należy poświęcić temu, aby jak najszybciej wykrywać nowe ogniska, bo im szybciej zacznie się walkę, tym łatwiej będzie w dłuższej perspektywie sobie z tą rośliną poradzić - wskazał ekspert.
W czasie letnich spacerów, szczególnie w słoneczne dni, narażeni jesteśmy na ostre poparzenia skóry. Przyczyną może być kontakt z barszczem Sosnowskiego – wysoką, bardzo okazałą rośliną zielną, która swymi nietypowymi rozmiarami przyciąga uwagę zarówno dorosłych jak i dzieci. Rozpoznanie tej niebezpiecznej rośliny może oszczędzić wielu nieprzyjemności. Jak wygląda barszcz Sosnowskiego? Ta okazała roślina zielna dorasta nawet do 4 m! Tworzy grube łodygi, osiągające średnicę 10 cm, które są puste w środku (ale lepiej tego nie sprawdzajmy). Jej ogromne pierzastodzielne liście od razu przykuwają uwagę – osiągają nawet 150 cm długości! Duże kwiatostany w kształcie baldachów z białymi lub różowymi kwiatami mogą mieć ok 50-60 cm średnicy. Dlaczego barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny? Wygląd barszczu Sosnowskiego rodzi ciekawość. Nietypowe, ogromne liście aż proszą się o zerwanie i użycie jako parasolu. Co gorsza, to roślina ruderalna – często pojawia się "znienacka" na nieużytkach, w polanach, zaroślach i na łąkach. Czasem niczego nieświadomi "spacerowicze" próbują przenieść barszcz do ogródka, narażając się na poparzenie i jednocześnie rozprzestrzeniając go. Warto przy tym wspomnieć, że Ministerstwo Rolnictwa i ekologowie próbują zniszczyć populację tego groźnego gatunku. Poparzenia barszczem Sosnowskiego Cała roślina wytwarza toksyczne dla człowieka furanokumaryny. Najsilniej działają w kontakcie ze skórą w upalne i słoneczne dni, powodując oparzenia II i III stopnia (zjawisko fototoksyczności). Zazwyczaj osoba poparzona nie jest świadoma zagrożenia, gdyż objawy pojawiają się po pewnym czasie – dopiero w ciągu następnej doby (jest to zależne od organizmu, ilości światła słonecznego i innych czynników) występują zaczerwienienia skóry, a wkrótce potem pojawiają się charakterystyczne pęcherze z lepkim płynem w środku. Dodatkowo nasz pot na skórze, która miała kontakt z barszczem Sosnowskiego, może nasilić objawy poparzeń. Fot. Ivo Kruusamagi/Wikimedia Commons Delikatne oparzenia barszczem Sosnowskiego. Barszcz Sosnowskiego jest szkodliwy, ze względu na właściwości parzące i alergizujące. Kontakt z rośliną wywołuje reakcje skórne typu: zaczerwienienia, obrzęki, pęcherze porównywalne z oparzeniami. Jak chronić siebie i dzieci? Przede wszystkim należy uczulić dzieci, aby trzymały się z daleka od tej wysokiej rośliny. Zdarza się, że roślina parzy również zwierzęta. Każdy powinien znać konsekwencje kontaktu z barszczem Sosnowskiego. W razie napotkania rośliny należy to zgłosić (informacja na początku artykułu). Jeśli jest to możliwe powinniśmy usunąć barszcz Sosnowskiego i w miarę możliwości, najlepiej go spalić! Starajmy się to robić w pochmurny, chłodniejszy dzień – związki, które wydziela roślina w upalne, słoneczne dni, mogą ją otaczać i również dotkliwie poparzyć. Do pracy przy barszczu używajmy grubych rękawic (najlepiej syntetycznych) i ochronnych okularów. Jak zachować się w przypadku oparzenia? Już przy podejrzeniu, że mieliśmy kontakt z barszczem Sosnowskiego, musimy dokładnie przemyć skórę wodą z mydłem i koniecznie chronić ją przed kontaktem ze światłem (przez co najmniej 48 h). W upalny dzień najlepiej chodzić okrytym niż narazić się na ciężkie oparzenia. Warto również umówić się na wizytę u lekarza, aby zaproponował specjalne maści. Zobacz, jak wygląda barszcz Sosnowskiego i omijaj go z daleka! Tekst: Michał Mazik, Redakcja zdjęcia tytułowe: Paweł RomanowskiBarszcz Sosnowskiego ( Heracleum sosnowskyi Manden.) – gatunek rośliny zielnej z rodziny selerowatych ( Apiaceae ). Pochodzi z rejonu Kaukazu, skąd został przeniesiony do środkowej i wschodniej części Europy, gdzie stał się rośliną inwazyjną i rozprzestrzenił na rozległych obszarach. Sklasyfikowany w 1944 [4], nazwany od nazwiska
Barszcz Sosnowskiego to niebezpieczna roślina, wywołujaca silne oparzenia. Stworzono mapę zagrożeń Barszczem Sosnowskiego, miejsca gdzie rośnie można zgłosić na stronie: Barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny. Jakie są objawy poparzenia barszczem Sosnowskiego. Dlaczego nie można sadzić barszczu Sosnowskiego w ogrodzie? Barszcz Sosnowskiego (Heracleum sosnowskyi) jest rośliną dwuletnią: w pierwszym roku tworzy rozety liści, w drugim roku kwitnie, aby zamierać po zawiązaniu owoców i wydaniu nasion. W sprzyjających warunkach barszcz Sosnowskiego dorasta do 3,5 metra wysokości. Ten niechlubny rekord czyni z barszczu Sosnowskiego największą rośliną zielną w Polsce. Zobacz zdjęcia barszczu Sosnowskiego i przeczytaj, dlaczego jest niebezpieczny! Spis treściJak wygląda barszcz SosnowskiegoSkąd pochodzi barszcz Sosnowskiego?Czy barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny?Objawy poparzenia barszczem SosnowskiegoCzy sadzić barszcz Sosnowskiego w ogrodzie? Jak wygląda barszcz Sosnowskiego Barszcz Sosnowskiego ma grube łodygi, zakończone kwiatostanem w kształcie baldachu, mogącego mieć nawet do 50 cm średnicy. Pierzaste, osadzone na mięsistych ogonkach liście mogą dorastać nawet do 3 m długości. Te gigantyczne wymiary czynią z barszczu Sosnowskiego roślinę trudną do przeoczenia. Mimo to barszcz Sosnowskiego, jest często mylony z podobnymi do niego gatunkami, należącymi do tej samej rodziny selerowatych (Apiaceae): barszczem zwyczajnym, łopianem, pasternakiem zwyczajnym czy arcydzięglem litwor. Wszystkie te rośliny są jednak znacznie mniejsze (dorastają do 2 metrów wysokości) i mają delikatniejszą budowę. Skąd pochodzi barszcz Sosnowskiego? Barszcz Sosnowskiego pochodzi z Kaukazu, a do Polski trafił pod koniec lat 50. z ZSRR, dlatego też często nazywany jest „zemstą Stalina”. Barszcz Sosnowskiego miał być źródłem taniej paszy dla bydła, jednak po odkryciu jego licznych wad (ranił wymiona krów, powodował oparzenia przewodu pokarmowego, krwotoki wewnętrzne i biegunki) większość jego plantacji została porzucona, skąd roślina samoistnie rozprzestrzeniała się na nowe obszary. Sprzyjające warunki znalazła przy zbiornikach wodnych, na wilgotnych łąkach, polach i ugorach. Czy barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny? Barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczna rośliną: cała jest pokryta długimi i sztywnymi włoskami, które wydzielają olejki eteryczne i parzący sok. Barszcz Sosnowskiego może powodować dotkliwe poparzenia, a w skrajnych przypadkach nawet martwicę skóry lub bielactwo. Objawy poparzenia barszczem Sosnowskiego Bąble na skórze po oparzeniu barszczem Sosnowskiego pojawiają się pod wpływem promieni słonecznych nawet po 12 godzinach od kontaktu z rośliną. Blizny po oparzeniu barszczem Sosnowskiego pozostają czasem na całe życie. W gorące dni barszcz Sosnowskiego wydziela lotne olejki eteryczne, które mogą wywoływać zawroty głowy, a nawet wymioty. Czy sadzić barszcz Sosnowskiego w ogrodzie? Olbrzymim błędem jest sadzenie barszczu Sosnowskiego w ogrodzie!!! Jeden okaz potrafi wytworzyć nawet do 40 tysięcy nasion, co w krótkim czasie prowadzi do prawdziwej inwazję. Skoszenie rośliny nic nie daje, ponieważ jej pędy szybko odrastają. Pojedyncze okazy należy usuwać z korzeniami i palić, zanim jeszcze wydadzą kwiaty. Barszcz Sosnowskiego należy traktować z olbrzymią ostrożnością, unikając z nim jakiegokolwiek kontaktu. Jego obecność należy zgłosić lokalnym władzom. Ta roślina zagraża życiu i zdrowiu. Uważajcie na barszcz Sosnowskiego Autor: Barszcz Sosnowskiego ZDJĘCIA: to niebezpieczna roślina
Rozróżnisz trujące zioła od leczniczych. Dzięki elektronicznej wersji będziesz mieć je zawsze ze sobą! "Ziołolecznictwo w praktyce" to ponad 300 bogato ilustrowanych stron, które pozwolą Ci zrozumieć sztukę ziołolecznictwa. Poznasz aktywne substancje i ich właściwości. Dowiesz się jak precyzyjnie dobrać zioło na różne choroby.
Barszcz Sosnowskiego. Fot. Popadius/Wikipedia Barszcz Sosnowskiego i pokrewne mu rośliny takie jak barszcz olbrzymi to jedne z najbardziej niebezpiecznych roślin, jakie żyją w Polsce. Właśnie w tych dniach, kiedy jest gorąco a czasami też wilgotno, staje się tak niebezpieczny, że nawet przejście koło niego może wywołać poważne rany. W tym tekście skupiamy się na barszczu Sosnowskiego, ale – jak mówi dr hab. Marcin Zych z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego – w Polsce występuje co najmniej kilka spokrewnionych gatunków mających podobne właściwości. Co więcej podejrzewa się, że krzyżują się one ze sobą, więc hasło „barszcz Sosnowskiego” należy traktować nieco umownie. Jak działa barszcz Sosnowskiego? To jedna z najsilniej toksycznych roślin w Polsce. W jego soku występuje szereg związków, jednak tymi, które stwarzają poważne zagrożenie dla człowieka są furanokumaryny. Ich szczególną właściwością jest duża łatwość łączenia się z DNA. W kontakcie ze skórą łączą się z DNA komórek i powodują ich obumieranie. Ten proces zachodzi szczególnie szybko gdy na skórę działają promienie ultrafioletowe – takie, jak te pochodzące ze światła słonecznego. Pierwszym objawem, łatwym do zlekceważenia, jest zaczerwienienie i szczypanie. Potem pojawiają się na skórze bąble naciekające płynem surowiczym, a w ciężkich przypadkach mogą pojawić się głębokie i trudnogojące się rany. Furanokumaryny działają nawet po zagojeniu się oparzeń. Zmieniają działanie komórek skóry tak, że produkują one więcej melaniny. Powoduje to powstawanie na skórze ciemnych plam, które utrzymywać się mogą nawet przez kilka lat. Poparzenia wywołane kontaktem z barszczem Sosnowskiego. Fot. Ivo Kruusamägi Wiązanie się furanokumaryn z DNA może powodować działanie rakotwórcze i uszkadzające płód. Furanokumaryny działają nie tylko w bezpośrednim kontakcie ze skórą, ale – szczególnie w upalne i wilgotne dni – unoszą się w powietrzu i osadzają na wilgotnym podłożu takim jak ludzka skóra. Dlatego wystarczy przechodzić koło stanowiska barszczu Sosnowskiego by doznać oparzeń. Furanokumaryny mogą wywoływać również uszkodzenia dróg oddechowych i oczu oraz powodować ból i zawroty głowy. Jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego? Przede wszystkim jest ogromny – dorasta do 4-5 metrów, u nasady jego łodyga może mieć średnicę 10-12 cm. Do takich rozmiarów barszcz Sosnowskiego dorasta w czasie jednego sezonu. Barszcz Sosnowskiego należy do rodziny baldaszkowatych albo inaczej selerowatych. To ta sama rodzina, w której jest marchew, pietruszka czy koper. I właśnie koper może nam ułatwić rozpoznanie barszczu Sosnowskiego. Wygląda on bowiem jak gigantyczny koper z charakterystycznymi kwiatami zebranymi w potężny baldach. Kwiaty barszczu Sosnowskiego. Fot. Liście podzielone są pierzasto, co wyraźnie odróżnia barszcz Sosnowskiego od innych dużych roślin takich jak na przykład łopian. Mogą mieć średnicę 1,5 metra. Łodyga jest w środku pusta. Zdarzało się, że dzieci bawiły się używając jej jako lunety – to bardzo zły pomysł kończący się poważnymi oparzeniami rąk i twarzy. Liście barszczu Sosnowskiego. Fot. Krzysztof Ziarnek, Kenraiz Obecnie barszcz Sosnowskiego rośnie na wielu stanowiskach w całej Polsce. Szczególnie upodobał sobie południe, ale pojawia się praktycznie wszędzie, również w lasach. Co zrobić w razie poparzenia barszczem Sosnowskiego? Przede wszystkim, nawet w razie podejrzenia kontaktu z barszczem Sosnowskiego, trzeba zmyć skórę bardzo dużą ilością letniej wody z mydłem. Koniecznie unikać słońca przez nie mniej niż 48 godzin. To bardzo ważne, bo promieniowanie słoneczne przyspiesza i intensyfikuje proces łączenia się furanokumaryn z ludzkim DNA. Jeśli pojawią się objawy oparzeń trzeba niezwłocznie iść do lekarza. Dotyczy to wszystkich, bo rany mogą być głębokie i źle się goić. Co więcej szczególnie zagrożone są dzieci i osoby cierpiące na przewlekłe choroby. U nich oparzenia barszczem Sosnowskiego mogą stać się nawet przyczyną śmierci – tak stało się niedawno w przypadku 67-letniej kobiety. Skąd wziął się w Polsce barszcz Sosnowskiego? Barszcz Sosnowskiego został sprowadzony ze Związku Radzieckiego na początku lat 50. Jego bardzo szybki wzrost i wysoka zawartość substancji odżywczych sprawiły, że radzieccy uczeni uznali go za doskonałą roślinę uprawną nadającą się na paszę i kiszonki dla bydła. Trudno dziś dojść do tego, dlaczego udało im się pominąć tak „drobny szczegół” jak fakt, że barszcz Sosnowskiego jest niezwykle niebezpieczny dla człowieka. Jedna z teorii głosi, że na swoich pierwotnych stanowiskach czyli nad strumieniami na Kaukazie barszcz Sosnowskiego nie miał aż tak niebezpiecznych właściwości. Tu przeczytasz o innym wyczynie radzieckich naukowców. Roślina doskonale nadaje się też dla pszczół, była więc sprowadzana do PGR-ów i rozsiewana na własną rękę. Niestety poza tym, że jest niebezpieczna ma również wszystkie cechy gatunku bardzo silnie inwazyjnego. Wypiera rodzime gatunki, błyskawiczni się rozsiewa, jest bardzo trudna do wyplenienia, tworzy trwałe banki nasion w glebie. O barszczu Sosnowskiego rozmawialiśmy z dr. hab. Marcinem Zychem z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego radiu Tok FM w audycji Homo Science. Poniżej zapis programu: Czego u nas szukaliście?barszcz sosnowskiegoBarszcz (roślina)wszawica odbytubarszcz sosnowskiego zgonyBarszcz Sosnowskiego zimąliście mlodego barszczu sosnowskiegozielsko o dużych lisciach
Barszcz Sosnowskiego zwalczanie w Polsce Sposoby zwalczania: -mechaniczne -ręcznie -chemicznie Problemem jest ogromna zdolność do regeneracji rośliny oraz wielka ilość nasiona znajdujących się w glebie i zachowujących zdolność do kiełkowania przez kilka lat. Do Polski sprowadzony
Pomimo swojego bardzo charakterystycznego wyglądu barszcz olbrzymi i barszcz Sosnowskiego niejednokrotnie są mylone z innymi gatunkami roślin. Osoby, które nigdy nie widziały kaukaskich barszczy często mylą je z innymi roślinami o dużych liściach (poznaj szczegóły morfologii kaukaskich barszczy i roślin, z którymi są one najczęściej mylone). Poniżej przedstawiamy zestawienie zdjęć i cech wyglądu zarówno kaukaskich barszczy, jak i podobnych gatunków roślin, które pomogą w odróżnieniu roślin. Pobierz ulotkę o tym, jak odróżnić barszcz Sosnowskiego od innych gatunków roślin. Kaukaskie barszcze (barszcz Sosnowskiego i barszcz olbrzymi) barszcz zwyczajny (Heracleum sphondylium) arcydzięgiel litwor (Angelica archangelica) dzięgiel leśny (Angelica sylvestris) marchew zwyczajna (Daucus carota) pokrój Wysokość m, a czasem do 4-5 m Wysokość 50-150 cm Wysokość do 2,5 m (podgatunek nadbrzeżny osiąga 3 m) Wysokość zazwyczaj ok 1,5 m Wysokość zazwyczaj ok 50 cm liście Liście (odziomkowe i dolne łodygowe trójlistkowe) bardzo duże. Blaszki liściowe ok1,2-1,6 m długości. U barszczu Sosnowskiego – słabiej podzielone o bardziej tępych odcinkach niż u barszczu olbrzymiego. Listek szczytowy szerszy i bardziej zaokrąglony ; u barszczu olbrzymiego – wysmukły, zaostrzony. Osobniki młode wykształcają tylko rozety liściowe. O bardzo zmiennym kształcie; 3-listkowe lub pierzaste. Dolne liście duże, z długimi, rynienkowatymi ogonkami, górne mniejsze, z dużą pochwą przekształconą w liściak. Szorstko owłosione, ze sztywnymi szczecinkami na nerwach od spodu. Liście mają zróżnicowane kształty, przeważnie są pierzastosieczne z 3-5 listkami jajowatymi, karbowanymi lub piłkowanymi. Duże, 3–4-krotnie pierzaste, osadzone na długich ogonkach. Liście górne obejmują łodygę rozdętymi pochwami. Poszczególne listki są jajowate, na brzegu nierówno wcinane, ciemnozielone, od spodu sinozielone. Podwójnie do potrójnie pierzastych, nierówno piłkowane. Dolne są większe i bardziej złożone, posiadają pochwowate i rynienkowate ogonki, górne – prostsze, z dużą pochwą. Liście 2 lub 3-krotnie pierzastosieczne, równowąskie. kwiatostany Białe lub czasem różowawe, zebrane w duże, wielkopromieniowe, lekko wypukłe baldachy (największy – na osi pędu głównego o średnicy 30-80 cm i kilkadziesiąt mniejszych), złożone na ogół z kilkudziesięciu baldaszków. Kwiatostan stanowi 15-30 baldaszków różnej długości zebranych w baldach złożony. Baldaszki mają szypułki z owłosioną stroną wewnętrzną. Kwiaty promieniste, o białych płatkach, czasem czerwonawych lub żółtozielonych. Poszczególne kwiaty zbudowane są z 5 małych działek kielicha, 5 płatków korony, 5 pręcików i jednego słupka z dwiema szyjkami. Miodniki znajdują się na zalążni. Oprócz kwiatów obupłciowych zdarzają się w kwiatostanie także kwiaty męskie. Drobne, zebrane w duże, kuliste baldachy złożone, zielonkawo-żółte (u podgatunku typowego) i zielonkawo-białe (u podgatunku nadbrzeżnego). Kielich o pięciu niewyraźnych ząbkach. Płatków korony pięć, o długości ok. 1,5 mm. Pręcików pięć. Słupek dolny, z dwiema szyjkami. Pokryw brak, pokrywki płaskie i równowąskie, o długości mniej więcej takiej, jak baldaszki (u podgatunku nadbrzeżnego szczeciniaste i krótsze) Zebrane w baldachy, złożone z 20-55 baldaszków. Pokryw brak, pokrywki liczne, lancetowatorównowąskie. Płatki korony niepozorne, białe (czasami, rzadko są czerwonawe), eliptyczne. pręciki stosunkowo długie, szyjka słupka wygięta. Małe, białe, zebrane u szczytu rośliny w baldach złożony z pierzastymi pod baldachem i trójwrębnymi pod baldaszkami pokrywami. łodyga Okrągła, bruzdowana, słabo owłosiona, na jej powierzchni znajdują się charakterystyczne fioletowawe plamki; u podstawy zazwyczaj osiąga średnicę ok. 5-12 cm, pusta w środku. Łodyga (pęd kwiatowy) jest wykształcona zazwyczaj w 2-3 roku wegetacji. Prosto wzniesiona, dęta, rozgałęziona, żebrowana i kanciasto bruzdowata, często porośnięta krótką, skierowaną w dół szczecinką. Gruba, naga, bruzdowana, nieowłosiona, rozgałęziona, pusta w środku w międzywęźlach. Prosto wzniesiona, dęta, naga, obła, słabo rozgałęziona, w górnej części delikatnie bruzdowana. Kłącze białawe, rozgałęzione. Wzniesiona, rozgałęziona, pusta wewnątrz. Jest bruzdowana i szorstko owłosiona. Opracowanie własne na podstawie: Sachajdakiewicz I., Mędrzycki P., Wytyczne dotyczące zwalczania barszczu Sosnowskiego (Heracleum Sosnowskyi) i barszczu Mantegazziego (Heracleum mantegazzienum) na terenie Polski, GDOŚ 2014, Wikipedia; fot. I Sachajdakiewicz
gatunków) i barszcz perski (Heracleum persicum). Nazwa barszczu Sosnowskiego pochodzi od nazwiska rosyjskiego botanika, odkrywcy tego gatunku, Dimitra Iwanowicza Sosnowskiego. Rozpoznawanie Barszcz Sosnowskiego to bylina: o łodygach dętych (pustych w środku), podłużnie bruzdowanych, pokrytych w dolnej części fioletowymi plamkami,
Barszcz Sosnowskiego to roślina niebezpieczna dla zdrowia, a nawet życia. Wysoka temperatura oraz duże nasłonecznienie sprawiają, że kontakt ze skórą może doprowadzić nawet do oparzeń II i III stopnia. Jak wygląda barszcz Sosnowskiego i co warto wiedzieć o oparzeniach? Barszcz Sosnowskiego - oparzenia Barszcz Sosnowskiego - kiedy parzy? Barszcz Sosnowskiego - objawy Oparzenia barszczem Sosnowskiego - jak leczyć? Jak wygląda barszcz Sosnowskiego? Barszcz Sosnowskiego - występowanie Barszcz Sosnowskiego pojawił się w Polsce w latach 50. XX wieku i wykorzystywany był jako roślina ozdobna, pastewna i miododajna. Z czasem okazało się, że zagrożenia przeważają nad korzyściami płynącymi z uprawy. Obecnie obowiązuje prawny zakaz uprawy, rozmnażania i sprzedaży. Parząca substancja znajduje się we włoskach pokrywających łodygi oraz liście. Jak wygląda poparzenie barszczem Sosnowskiego? Na początku pojawia się zaczerwienienie oraz ból skóry. Po upływie doby występują pęcherze wypełnione płynem. Po kilku dniach przybierają ciemną barwę i utrzymują się na skórze nawet przez kilka miesięcy. Za oparzenia po barszczu Sosnowskiego odpowiadają olejki eteryczne i sok zawierające furanokumaryny. Substancje sprawiają, że skóra staje się bardzo wrażliwa na działanie promieni słonecznych. Jak parzy barszcz Sosnowskiego? Nawet niewielki bezpośredni kontakt z rośliną grozi poparzeniem skóry. Na powierzchni barszczu znajdują się włoski zawierające sok i olejki eteryczne wywołujące podrażnienie. Substancje wchodzą w reakcję ze skórą, a wysokie temperatury i nasłonecznienie sprzyjają rozwojowi oparzeń. Należy również unikać pośredniego kontaktu z rośliną, szczególnie w fazie kwitnienia oraz owocowania. Substancje wydostają się w formie oprysków. Oparzenia po barszczu Sosnowskiego są szczególnie niebezpieczna dla alergików, dzieci, osób starszych oraz kobiet w ciąży. Barszcz Sosnowskiego - mapa 2022Barszcz Sosnowskiego - kiedy parzy?Kiedy barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny? Roślina wykazuje największą aktywność w okresie kwitnienia oraz owocowania w czerwcu i lipcu. Wysoka temperatura i promieniowanie słońca sprzyjają rozwojowi rośliny. Barszcz Sosnowskiego - objawyObjawy poparzenia barszczem Sosnowskiego mogą wystąpić w ciągu pół godziny do nawet kilku godzin po kontakcie z rośliną. Intensywność objawów zależy od wrażliwości skóry, temperatury, wilgotności powietrza oraz nasłonecznienia. Roślina może wywołać oparzenia II i III stopnia. Barszcz Sosnowskiego - objawy: zaczerwienienie skóry, ból i świąd, bóle głowy, problemy z oddychaniem, nudności, wymioty, silne zapalenie spojówek. Po oparzeniu zostają zazwyczaj blizny, a skóra jest wrażliwa na działanie światła nawet przez kilka lat. W skrajnych przypadkach kontakt z barszczem Sosnowskiego może nawet grozić śmiercią. Barszcz Sosnowskiego - gdzie zgłosić? Oparzenia barszczem Sosnowskiego - jak leczyć? Co zrobić po kontakcie z barszczem Sosnowskiego? Pierwszy krok to osłona miejsca przed słońcem. Można również delikatnie umyć skórę wodą z mydłem i usunąć toksyczną substancję. Dobry pomysł to zimy okład, który przyniesie ulgę podrażnionej skórze. Lekarze zalecają również zażycie wapna. Jeżeli na skórze nie pojawiła się rana, warto posmarować miejsce maścią z kortykosteroidami. Nawet jeżeli nie masz pewność, że doszło do oparzeń po barszczu Sosnowskiego skontaktuj się z lekarzem jak najszybciej. Specjalista oceni stopień oparzenia oraz przygotuje plan terapii. Jak wygląda barszcz Sosnowskiego? Jak wygląda barszcz Sosnowskiego? Roślina z rodziny selerowatych przypomina koper, ale przede wszystkim barszcz zwyczajny. Wiedza o różnicach występujących między roślinami pozwala uniknąć bolesnych poparzeń skóry. Barszcz Sosnowskiego jest wyższy, mierzy nawet 4 metry wysokości, a łodyga ma około 10 cm średnicy. Barszcz zwyczajny jest drobniejszy w budowie, ma również mniejsze kwiatostany, a kwiatki są drobniejsze. Rośliny różnią się również łodygą. Barszcz zwyczajny ma bruzdy i sztywne włoski, a barszcz pochodzący z Kaukazu wyróżnia się fioletowymi plamkami. W barszczu Sosnowskiego kwiatostany odchodzą od głównego pędu, mają również dłuższe liście Sosnowskiego - występowanieBarszcz Sosnowskiego występuje na terenie całej Polski. Na kontakt z rośliną narażeni są głównie rolnicy, dzieci czy osoby zajmujące się zielenią. Rośnie przede wszystkim na terenach nieużytkowanych. Barszcz Sosnowskiego - występowanie: przy drogach, na łąkach i odłogach, w okolicy rzek i jezior, na polach uprawnych, na pastwiskach, w ogrodach i parkach, w żyznych lasach, w okolicy nasypów kolejowych, wśród zabudowy mieszkaniowej. Miejsce występowania barszczu można zgłosić straży miejskiej albo w wydziale urzędu gminy.
GIS ostrzega przez barszczem Sosnowskiego. Jak rozpoznać tę roślinę?/ Pexels Opublikowano: 10:52 Główny Inspektor Sanitarny ostrzega: uważaj na barszcz Sosnowskiego! Roślina ta jest bardzo niebezpieczna dla człowieka. Kontakt z nią powoduje bolesne i trudne do wyleczenia oparzenia. Jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego i gdzie najczęściej rośnie? Barszcz Sosnowskiego – dlaczego jest niebezpieczny?Jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego?Gdzie rośnie barszcz Sosnowskiego? Barszcz Sosnowskiego – dlaczego jest niebezpieczny? „Przebywanie w bliskości barszczu stanowi duże zagrożenie dla zdrowia człowieka!” – alarmuje GIS. Roślina ta bowiem wywołuje silne poparzenia skóry, które czasem leczone są nawet przez kilka lat. Kontakt z barszczem Sosnowskiego może też doprowadzić do śmierci. Co ciekawe, nie trzeba nawet go dotykać. Wysoka temperatura powoduje, że szkodliwe substancje wydostają się z niego i osadzają na skórze osób, które znajdują się w okolicy. Furanokumaryny zawarte w soku oraz wydzielinie włosków wchodzą w reakcję z DNA skóry, powodując oparzenia drugiego, a nawet trzeciego stopnia. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Odporność Naturell Immuno Kids, 10 saszetek 14,99 zł Zdrowie umysłu, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z głębokim skupieniem, 30 saszetek 139,00 zł Zdrowie intymne i seks, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z SOS PMS, 30 saszetek 139,00 zł Zdrowie intymne i seks, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z dobrym seksem, 30 saszetek 139,00 zł Odporność Naturell Ester-C® PLUS 100 tabletek 57,00 zł Barszcz Sosnowskiego jest bardzo często mylony z barszczem zwyczajnym, koprem lub arcydzięglem. Wynika to z wysokiego podobieństwa do siebie tych roślin. Jak więc odróżnić je od siebie? Czym charakteryzuje się barszcz Sosnowskiego? charakteryzuje się baldaszkowatymi kwiatostanami koloru białego oraz wielkimi liśćmi, jedna z największych roślin zielonych, osiąga wysokość do 4 m, łodyga około 10 cm średnicy, na łodygach i liściach rośliny znajdują się charakterystyczne włoski produkujące toksyczną substancję, często mylony z koprem lub arcydzięglem – podaje GIS. Warto też pamiętać, że barszcz Sosnowskiego ma łodygę, która u dołu pokryta jest fioletowymi plamami a końcówki liści są zaostrzone. Charakterystyczną cechą jest także to, że kwiatostany odchodzą od głównego pędu na boki, przez co można mieć wrażenie, że ich układ wygląda jak szprychy parasola. Gdzie rośnie barszcz Sosnowskiego? Gdzie spotkamy barszcz Sosnowskiego? łąki, pola uprawne, przy drogach, wzdłuż brzegów rzek, jezior, potoków, w ogrodach, parkach oraz lasach – czytamy na stronie GIS. Zobacz także Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Ewa Wojciechowska Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy Zainteresują cię również: NajpopularniejszeStrojnica baldaszkówka, strojnica włoska ( Graphosoma lineatum) - gatunek pluskwiaka z rodziny tarczówkowatych. Długość ciała waha się od 8-12 mm. Strojnica baldaszkówka ( Graphosoma lineatum) jeszcze kilkanaście lat temu była w Polsce owadem rzadko spotykanym i raczej tylko na południu kraju. Strojnica baldaszkówka ( Graphosoma Barszcz Sosnowskiego to toksyczna roślina. Kontakt z nią może powodować groźne dla skóry oparzenia. Doktor Janusz Mazurek z Katedry Ogrodnictwa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu zwrócił uwagę, że zagrożenie barszczem Sosnowskiego z roku na rok rośnie, ponieważ gatunek ten wyraźnie się Sosnowskiego to jedna z najbardziej toksycznych roślin występujących w Polsce. Zetknięcie z nią grozi poparzeniem, które trudno się goi. Niestety walka z barszczem Sosnowskiego jest trudna. - Nasiona barszczu Sosnowskiego bardzo łatwo są przenoszone przez człowieka, dlatego gatunek ten wyraźnie się rozprzestrzenia i tworzy coraz liczniejsze ogniska - powiedział doktor Janusz Mazurek z Katedry Ogrodnictwa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. - Z tego względu zagrożenie z roku na rok rośnie - Sosnowskiego jest rośliną silnie parzącąGodlewska Estera/PAPBarszcz Sosnowskiego we WrocławiuStraż Miejska we Wrocławiu przyjęła w tym roku już kilkadziesiąt zgłoszeń dotyczących występowania barszczu Sosnowskiego, z czego kilkanaście się potwierdziło. - Część zgłoszeń, które otrzymujemy, dotyczy innych roślin podobnych do barszczu Sosnowskiego. Nasi strażnicy, którzy są przeszkoleni w jego rozpoznawaniu, w każdym przypadku jadą na miejsce i sprawdzają, czy mamy do czynienia z tą niebezpieczną rośliną - powiedział rzecznik prasowy Wrocławskiej Straży Miejskiej Waldemar Forysiak. Wskazał przy tym, że miejsca występowania barszczu Sosnowskiego powtarzają się, gdyż nawet jego profesjonalne usunięcie nie zawsze powoduje, że roślina zostanie całkowicie zlikwidowana. We Wrocławiu zlokalizowano ją w ostatnim czasie miedzy innymi w Parku Klecińskim i na Grobli SosnowskiegoMaria Samczuk/PAPTo gatunek "silnie konkurencyjny"Janusz Mazurek opowiedział o tym, dlaczego tak trudno wytępić barszcz Sosnowskiego. - Taka jest specyfika tego gatunku, że jest on silnie konkurencyjny. Przez to, że ma bardzo duże liście, powoduje zacienienie podłoża i w konsekwencji uzyskuje przewagę w swoim środowisku kosztem innych roślin - wyjaśnił. Wskazał przy tym, że jego przemieszczanie w danej lokalizacji jest niewielkie (przyjmuje się, że jest to około 10 metrów rocznie), co wynika z ograniczonej możliwości rozprzestrzeniania się nasion. Z drugiej jednak strony - jak podkreślił - roślina ta tworzy coraz liczniejsze ogniska, ponieważ jej nasiona bardzo łatwo są przenoszone przez człowieka, między innymi na oponach samochodów, czy butach. Barszcz Sosnowskiego bardzo często występuje też w pobliżu rzek i innych cieków wodnych, ponieważ jego nasiona w bierny sposób mogą być rozprowadzone wraz ze strumieniami. Mazurek zwrócił uwagę, że problem związany z występowaniem barszczu Sosnowskiego dotyczy obecnie całej Polski, w tym także Dolnego Śląska. Trafił on do Polski pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia ze Związku Radzieckiego jako roślina pastewna, przeznaczona na pasze, którą masowo wprowadzano do uprawy w PGR-ach. - Z tego co mi wiadomo, pierwsze próby z uprawą tego gatunku były przeprowadzane właśnie na terenie Wrocławia przez Ogród Roślin Leczniczych Uniwersytetu Medycznego w 1957 roku. Przyjmuje się z dużym prawdopodobieństwem, że takie były początki. (…) Zaczęto propagować uprawę tego gatunku i dopiero z czasem okazało się, że ma właściwości silnie parzące - tłumaczył. Z tego względu zrezygnowano z jego uprawy, jednak w sposób niekontrolowany zaczął się on Sosnowskiego - jak z nim walczyć?Ekspert wskazał, że nie ma jednego właściwego sposobu walki z tą rośliną. - Cały problem z występowaniem i z rozprzestrzenianiem się barszczu Sosnowskiego polega na tym, że początkowo jego poszczególne lokalizacje nie są dostrzegane. W momencie, kiedy roślina się już rozrośnie i zaczyna stwarzać problem, to automatycznie w danym siedlisku pojawia się bardzo duży bank nasion - mówił naukowiec z Katedry Ogrodnictwa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. - Choć co roku kwitnie zaledwie około 10 procent roślin, jest to wystarczające, żeby wydały bardzo dużo nasion, które spadają do gleby. Nawet jeżeli w danym roku wytnie się te rośliny, które kwitły to i tak w roku następnym w wyniku kiełkowania będą pojawiały się kolejne. Takie jest przystosowanie się tego gatunku do ekspansji na nowe siedliska - tłumaczył. Dlatego - jak mówił - ważne jest regularne koszenie, nawet kilka razy w roku. - Jednak to nie wystarczy. Dość dobrze sprawdziły się środki chemiczne, ale możliwość ich masowego stosowania jest bardzo ograniczona, szczególnie jeśli mówimy o klasycznym opryskiwaniu danej powierzchni, bo część tych środków dostaje się do gleby i dochodzi do jej skażenia. W związku z tym wprowadzono metodę, w której specjalnymi urządzeniami wstrzykuje się środki chemiczne bezpośrednio w szyjkę korzeniową. Jest to dość efektywne, tylko że uciążliwe, bo trzeba indywidualnie do każdej rośliny podejść i takie wprowadzenie zastosować - mówił robić w razie kontaktu z barszczem SosnowskiegoMaria Samczuk, PAP Inny sposób polega na okrywaniu roślin czarną włókniną w ich początkowej fazie rozwoju. - Wówczas zostają one pozbawione dostępu do światła i giną. Funkcjonuje też sposób, aby ścinać kwiatostany, jednak trzeba to zrobić w odpowiednim momencie, czyli wtedy, kiedy są już zawiązki nasion, ale nie spadały one jeszcze do gleby - dodał. Jak podkreślił, aby w efektywny sposób wyeliminować problem ważne jest stosowanie kilku metod jednocześnie. - Dlatego tak dużą uwagę należy poświęcić temu, aby jak najszybciej wykrywać nowe ogniska, bo im szybciej zacznie się walkę tym łatwiej będzie w dłuższej perspektywie sobie z tą rośliną poradzić” – wskazał ekspert. Charakterystyczne cechy barszczu Sosnowskiego (NIK)NIKSposób rozprzestrzeniania się barszczy kaukaskich (NIK)NIKAutor:anwPAP, zdjęcia głównego: PAP/Darek Delmanowicz arszcz Sosnowskiego to roślina dwu- lub wieloletnia o wysokości î ì ì- cm, z wyglądu bardzo podobna do innego gatunku inwazyjnego – barszczu Mantegazziego. Łodyga jest wykształcona zazwyczaj w î- ï roku wegetacji, kiedy barszcz zakwita. Osobniki młode wykształcają wyłącznie duże rozety liściowe. arszcz
